Over twee ondernemers en twee-en-een-halve boot
Waarschuwing
Ben je ondernemer? Dan is in Nederland ’the trend not your friend’. Net als de spreekwoordelijke kikker in de pan die langzaam opgewarmd wordt, zien we dat in de afgelopen 10 jaar het ondernemersklimaat alleen maar stukje bij beetje wordt uitegehold in Nederland, en er werkelijk niet één punt aan te wijzen wat een voordeel genoemd kan worden. En dan laten we de Wet DBA nog even buiten beschouwing.
In dit verhaal proberen ik de verschillen zo goed mogelijk op een rij te zetten, aan de hand van een voorbeeld:
Dit is een verhaal over twee ondernemers. Beide ondernemers maken evenveel omzet, en beide ondernemers maken evenveel kosten. En beide ondernemers zijn bootfanaten.
De ene ondernemer zit in het fraaie Nederland, de andere ondernemer zit in de Verenigde Arabische Emiraten.
ONDERNEMER IN NEDERLAND
Om een bedrijf te starten in Nederland was de Nederlandse ondernemer ongeveer €50 kwijt. En als hij een BV wil starten en een beetje goed rond kijkt, kan dat voor € 500, eenmalig.
Om een onderneming te starten in de Verenigde Arabische Emiraten was de ondernemer aldaar alles bij elkaar € 12.000 kwijt. Een flinke sloot geld. Maar daarvoor had ze dan wel meteen een permanent verlengbare verblijfsvergunning voor twee jaar en een adviseur die het hele proces uit handen nam en een accountant voor het eerste jaar. Elk jaar moest de bedrijfsvergunning, niet te verwarren met de verblijfsvergunning, worden verlengd. Dat kostte nog eens € 6.000 extra per jaar, dus zo’n €500 per maand.
Beide ondernemers waren geheel onvrijwillig incassant geworden voor de belasting toegevoegde waarde, in Nederland BTW, in de Verenigde Arabische Emiraten bekend als VAT; value added tax.
De ondernemer in Nederland keert zich het minimum DGA salaris uit wat €56.000 per jaar is. Verplicht, want lager mag niet. Daarover moet Inkomstenbelasting worden betaald en wel €20.759.
De ondernemer in de Verenigde Arabische Emiraten moet ook eten en drinken en keert zichzelf ook €56.000 per jaar uit. Belastingvrij. En het telt als kosten, dus vermindering van de winst, net als in Nederland. En dat mag in elk geval tot €120.000 per jaar, zonder dat er tekst en uitleg gegeven hoeft te worden. De emiraten kennen geen inkomstenbelasting. En als ze had gewild, dan had ze zichzelf ook probleemloos slechts €5.000 per jaar uit kunnen keren. En ze hoeft ook niet aan te tonen dat ze minstens drie klanten heeft. Allemaal ballast waar de ondernemer in Nederland mee te maken heeft, en zij niet.
Beide ondernemers draaiden 4 ton omzet gerekend in euro’s, en hadden één ton kosten en daar zat hun salaris in. Het waren beiden zeer goede ondernemers.
Beide ondernemers zijn zeer grote liefhebbers van boten. Met name snelle speedboten. Beide ondernemers besluiten om de 3 ton die ze hebben overgehouden in het goede jaar te investeren in een boot voor privégebruik. Een snelle boot. En dat gaat als volgt:
De ondernemer in Nederland doet dat door zichzelf een dividend-uitkering te geven. Voordat de Nederlandse ondernemer die dividend uitkering aan zichzelf kan doen, moet hij vennootschapsbelasting betalen, 19% over de eerste twee ton, en 25,8% over het restant, dus €38.000 over de eerste twee ton en €25.800 over de overgebleven ton. In totaal €63.800 euro aan Vennootschapsbelasting. Dus houdt hij nog €236.200 over. Dat hele bedrag keert hij aan zichzelf uit, en dat valt in box II en dat betekent dat er 24,5% wordt geheven over de eerste €67.804 - leuker kunnen we het niet maken, ingewikkelder wel! - en 31% over alles daarboven. In totaal betaalt de Nederlandse ondernemer dus €104.245 aan dividendbelasting en we gaan hier even voorbij aan de relatief ingewikkelde manier waarop dat moet; de bv betaalt een stuk en de ondernemer betaalt een stuk. ). Tellen we die twee belastingen bij elkaar op dan gaat het om €63.800 VPB + €104.245 dividendbelastingen = = €168.045 aan belastingen, waardoor er nog €131955 resteert. Voor die dividenduitkering moet hij een aandeelhoudersbesluit formaliseren en opstellen. Voor de veiligheid even de accountant bellen, die het papierwerk voor €150 in orde maakt. Dus op zijn privé-rekening komt binnen netto: €32.166 aan netto salaris + €131955 = €164.121. Gelukkig nog steeds genoeg voor een mooie snelle boot. Als hij de speedboot koopt, betaalt hij 21% btw. En de boot mag niet op de zaak. Daarom is zijn werkelijke koopkracht voor het kopen van een boot, de ex-BTW prijs €135.637. Jammer alleen van de brief die hij kreeg van de belastingdienst, waarin hij werd gesommeerd om, gegeven de hoge winst, zichzelf voortaan een fors hoger DGA salaris uit te keren.
Want zo gaat dat in Nederland. En merk ook op hoe óntzettend ingewikkeld het is gemaakt. Zo’n VPB aangifte voor een BV bijvoorbeeld, dat kan geen enkele ondernemer zelf invullen, dat is werk voor specialisten die daarvoor weer specialistische software nodig hebben en een ’specialistisch tarief' hanteren.
ONDERNEMER IN DE EMIRATEN
Ook zij heeft € 300.000 winst gemaakt. En heeft ze zichzelf een salaris van €56.000 op jaarbasis gegeven. Daarover heeft ze 0% belasting betaald, want de VAE kent geen inkomstenbelasting. Maar…ze moet wel belasting betalen! We gaan nu uit van het aller-ongunstigste geval, waarbij al haar omzet afkomstig is uit de Verenigde Arabische Emiraten. Dan gaat de rekensom als volgt: 4 ton omzet - 56.000 euro - kosten = 3 ton winst. De eerste ton is elk jaar weer (!) volledig vrijgesteld, en alles daarboven is met 9% CIT (heel vergelijkbaar met de VPB) belast. dus betaalt haar bedrijf €18.000 belasting. Resteert €282.000. En dat kan ze, zonder dividenbelasting en zonder gedoe naar zichzelf overboeken onder de vermelding van ‘bonus’.
Dus zij ontvangt netto €56.000 + €282.000 = €338.000.
Ook zij gaat shoppen voor een mooie speedboot. Op de speedboot wordt 5% btw geheven. Dat betekent dat haar koopkracht om een mooie boot te kopen € 321.904 is. Haar koopkracht is meer dan twee keer zo hoog in vergelijking met exact dezelfde ondernemer in Nederland. Daar staat tegenover dat haar kosten om het bedrijf te mogen hebben véél hoger waren dan de kosten in Nederland. Namelijk € 5.000 meer per jaar. Met andere woorden, als we appels met appels vergelijken, dan moeten we een paar duizend euro van die €321.904 de jaarlijkse licentiekosten en tweejaarlijkse visa kosten afhalen, en resteert €316.000.
Maar…omdat er zo weinig belastingen zijn, betaalt de ondernemer in de Emiraten ook minder aan boekhoud- en accountancykosten. In Nederland kost de kleinste BV als snel €3000 per jaar aan accountancy-kosten. Dus het blijft lastig om echt appels met appels te vergelijken. En…de Nederlandse ondernemer heeft natuurlijk een flinke hypotheek om de belastingdruk te verminderen en bij haar ben ik uitgegaan van het meest ongunstige scenario; alle omzet vanuit de Emiraten.
Samenvattend: als je denkt dat je in staat bent om winst te maken, zeker als het om forse bedragen gaat, vraag je dan heel erg goed af wáár je die winst wilt maken. Ondernemen is nooit makkelijk, in geen enkel land, Maar in Nederland is het vooral heel erg makkelijk gemaakt om werknemer te zijn.
Er is een keerzijde en ik ben daar niet blind voor. Maak je als ondernemer heel veel minder winst dan die geschetste drie ton, dan worden de Verenigde Arabische Emiraten minder aantrekkelijk. Je betaalt immers minstens €400 per maand alleen al om je licentie te behouden. En geen belasting betalen is leuk, maar als je veel schoolgaande kinderen hebt dan zul je die in de Verenigde Arabische Emiraten naar een internationale school moeten brengen en dat kost voor vier kinderen al snel zo’n €4.000 per maand(!)
Maar goed, zelfs in dat laatste geval koopt de ondernemer in de Verenigde Arabische Emiraten nog steeds een véél grotere boot, of ze koopt er twee.