Is je kind een pestkop? Weet dan dat je daar als ouders aansprakelijk voor gesteld kunt worden.

Er zijn recente uitspraken van de Al Ain courts die best opzienbarend zijn, omdat de ouders van pestkoppen er flink in aangepakt zijn. 

In een geval mishandelde een groep jongens een klasgenoot en maakten er filmpjes van. De jongen had daarna last van angsten en stemmingswisselingen. 

De minderjarige daders zijn strafrechtelijk veroordeeld onder het jeugdrecht, en dat bleef zo bij het hoger beroep. 

In de UAE bestaat vanaf de leeftijd van 12 jaar strafrechtelijke aansprakelijkheid. Dat betekent niet dat kinderen in de cel komen, maar wel dat ze onder toezicht komen of moeten worden behandeld. Op basis van die strafrechtelijke veroordeling kwam er een civielrechtelijke actie waarbij om schadevergoeding werd gevraagd. En die is toegekend. De vader van de daders moest AED 30.000 als schadevergoeding betalen voor immateriële- en medische schade.  Deze uitspraak opent ook de weg naar formele acties bij pesten op het werk, waar tot nu toe in de UAE geen (juridische) aandacht voor was. 

Bij de tweede uitspraak gebruikten scholieren scherpe voorwerpen, mogelijk prikpennen of passers, maar het kunnen ook messen zijn, dat staat er niet in, om een klasgenoot te verwonden. Ook deze ouders moesten een schadevergoeding betalen van in totaal AED 65.000. Deze schadevergoedingen waren gebaseerd op de UAE Civil Transactions Law, dat bepaalt dat een ouder of voogd aansprakelijk is voor schade veroorzaakt door een minderjarige, tenzij hij kan aantonen dat hij effectief toezicht hield of dat de schade ook zou zijn ontstaan zonder zijn nalatigheid. De rechtbank stelde expliciet vast dat de ouders nalatig waren in hun toezicht (“negligent in supervising their children”). Zij konden niet aantonen dat zij grenzen hadden gesteld, gedrag hadden gecorrigeerd, toezicht hadden gehouden op school of social media, of maatregelen hadden genomen om herhaling te voorkomen.

Wanneer ben je nou niet nalatig als ouders? 

Dan moet er sprake zijn van: 

• structurele betrokkenheid bij school, sport of sociale activiteiten;
• duidelijke gedragsregels die de ouder aan het kind heeft opgelegd;
• toezicht op digitale communicatie en omgangsvormen;
• onmiddellijke actie bij signalen van agressie of pesten;
• veiligheidsmaatregelen om toegang tot wapens of gevaarlijke voorwerpen te voorkomen;
• vervangend toezicht bij afwezigheid van de ouder.
• En je moet als ouder ook nog eens bewijzen dat je die maatregelen hebt genomen, dus als er als ouder achterkomt dat jouw kind een pester is, dan moet je dus meteen actie ondernemen en bijvoorbeeld een kinderpsycholoog inschakelen, in nauwe samenspraak met de school van je kind. 

Werk je op een school, dan betekenen deze uitspraken ook dat je contractueel en procedureel moet vastleggen hoe gedragsnormen, aansprakelijkheid en toezicht geregeld zijn, maar ook een logboek zult moeten bijhouden van pestincidenten, van je interventies en de eindsituatie. Het hebben van een pestprotocol alleen is niet meer voldoende.