Kindermishandeling in de Emiraten? Meldplicht!
Vraag: #Hilda, ik woon sinds kort in een nieuw appartement. Boven mij wonen mensen met jonge kinderen die de hele dag niks anders doen dan krijsen. Ik werk thuis, dus ik heb er enorm veel last van. Zodra ze wakker worden gillen ze. Ik hoor de ouders ook continu tegen de kinderen schreeuwen. Ik weet niet goed wat ik hiermee moet.
Antwoord: je bent in ieder geval verplicht om de politie te contacteren en te melden dat je een vermoeden van kindermishandeling hebt.
Meldingen kunnen worden gedaan bij:
de politie, het Ministry of Community Development,
de Child Protection Units binnen elk emiraat (zoals het Dubai Police Child Protection Department), of via de nationale hotline 800-700 of de mobiele app Hemayati.
Wie nalaat te melden terwijl er duidelijke tekenen van misbruik of verwaarlozing zijn, kan zelf strafrechtelijk aansprakelijk worden gesteld en een geldboete opgelegd krijgen tot AED 50.000,
en/of een gevangenisstraf tot zes maanden.
De achtergrond van deze verplichting (Wadeema's law) is heel schrijnend.
Wadeema was een achtjarig Emirati meisje dat in 2012 in Dubai, in International City, woonde samen met haar vader Hamad Al Shirawee (ook gespeld Al-Shirawi), zijn vriendin Alanoud Al Amri, en haar jongere zusje Mira, toen zeven jaar oud.
Na de scheiding had de vader de meisjes bij zich genomen en verbood hij elk contact met hun moeder. De moeder van de kinderen vond dat wel prima en ondernam geen enkele actie.
De beide meisjes werden structureel verwaarloosd. In de koelkast stond verrot eten, ze kregen geen eten, ze hadden geen eigen bed of kamer, en ze werden vaak opgesloten. En dan was de vriendin van de vader notabene ook nog actief als half professionele kinderoppas, waarbij ze in het appartement op de kinderen van anderen paste.
De meisjes werden geslagen met ijzeren staven, er werd kokend water over hen heen gegoten, het hete strijkijzer werd op hun huid gezet en er werden sigaretten op hun uitgedrukt.
Het was zo erg dat de buren allemaal klaagden over de vreselijke stank die ze op de gang roken (verbrande huid, uitwerpselen, oude luiers en beschimmeld eten). Ze hoorden ook heel veel geschreeuw. Toch durfden de buren de politie niet te bellen, want het was een Emirati gezin, en ze waren bang dat ze daardoor zelf in de problemen zouden komen.
Op de laatste dag van het leven van Wadeema sloeg haar vader haar meer dan een uur lang met een ijzeren staaf.
Daarna sloot hij haar op in de badkamer, zonder water of eten. Uit honger at ze haar eigen ontlasting, moest overgeven en overleed.
De vader en zijn vriendin brachten haar lichaam weg en begroeven het in de woestijn bij Al Badayer, op de grens van Dubai en Sharjah. Toen de politie het appartement later betrad, omdat de buren toch op enig moment een stankmelding hadden gedaan, was Wadeema al weken dood, maar haar zusje Mira werd nog levend gevonden, met zware brandwonden, littekens en blijvende neurologische schade. Bij het verhoor bekenden de vader en zijn vriendin dat Wadeema was overleden.
De vader werd ter dood veroordeeld door een vuurpeloton. Zijn vriendin Alanoud Al Amri kreeg levenslang.
De rechtbank concludeerde dat Wadeema’s dood het gevolg was van “voortdurende foltering, verbranding en opsluiting zonder voedsel of verzorging”.
Vader tekende beroep aan, en zijn doodstraf werd omgezet naar levenslang.
De moeder van Wadeema en Mira werd niet vervolgd, maar kreeg felle kritiek van de rechtbank en de kinderbescherming. Ze werd verplicht om therapie te volgen en bleef onder toezicht staan voordat Mira aan haar kon worden toevertrouwd. Mira is permanent gehandicapt door de brandwonden en zenuwbeschadiging. Al haar kosten van levensonderhoud zijn door Sheikh Mohammed betaald.
Naar aanleiding van haar dood is Federal Law No. 3 of 2016 on Child Rights, algemeen bekend als Wadeema’s Law, ingevoerd.
Deze wet beschermt alle kinderen in de UAE, ongeacht nationaliteit of verblijfsstatus, en verbiedt elke vorm van mishandeling, verwaarlozing, uitbuiting of discriminatie.